Son Yazılar

Düştü

Öykü_ Uzaktan çırpı bacaklarıyla koşarak geldi. Sıska bedeninden ciğerleri taşacakmış gibi nefes alıp veriyordu. Avuç içi kadar köy meydanının tam ortasına gelince zınk diye durdu. Susuzluktan kupkuru olan toprak, boyuna varacak kadar toz olup kalkmıştı. Sâfi kalkan toza bakan kimse oradan o cılız kız geçti demezdi. Yorgun bacaklarına doğru eğildi. Kuru kemiğin ortasına birer tas çevirip koymuşlar gibi duran dizlerinden tutunup iki büklüm kaldı. Yavaşlatamadığı nefesi […]

Huzursuz

Öykü_ ÇIIIIIııııIIIIııııIIIINNNNnnnnn! Ses kulaklarından kafatasının içine hücum etti. Islak ve yağlı beyninin kıvrımları arasında, yüksele alçala dolaştı. Sertleşti, sivrildi. Başının arka tarafında bir yere saplandı. Zeliş’in ensesinden kuyruk sokumuna kadar soğuk bir şey aktı. Acıyla ürperdi. Acı hissetmesinin sebebi o sırada gördüğü rüyaydı. Tam da bir trafik kazasının ortasında, eğilip bükülen metallerin arasında bağırıyordu. Gecenin bir yarısında, uykuya yeni dalmışken, böyle uyandığı için sinirlendi. Uyumaya çok […]

Şair

Şiir_ ŞAİR ‘’Sesini duymasam çölleşirdi dünyam’’ Demiş şair. Ne güzel demiş. Nasıl sevmiş acaba? *** Bu kadar sevilir mi? Bu kadar nasıl sevilir? *** ‘’Dağlar yarılır, ırmaklar kururdu’’ Demiş sonrada şair. Ne güzel anlatmış. Neler düşünmüş acaba? *** Seviyorum demeden demiş. Özledim demeden demiş. *** Ben düşünüyorum da Sesini duymasam Bunlar olur kesinlikle. Çölleşir dünya, dağlar yarılır, ırmaklar kurur. *** Sevmek güzel anlatılınca anlam kazanıyor. Ne […]